stageedimotomea@yahoo.gr

10.5.10

ΑΝΑΣΑ ΓΙΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΥΠΕΡ ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ

10/05/2010
Του Γιώργου Φράγκου

Το «πολυπόθητο φιλί της ζωής» σε δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχους κάθε μορφής εργασίας (stage, έργου, ορισμένου χρόνου κ.ά.) δίνει εισήγηση – ανάσα του γενικού επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου Γιώργου Σχοινιωτάκη. Σύμφωνα με αυτή το ελληνικό Δημόσιο, οι δήμοι και οι διάφοροι φορείς του είναι υποχρεωμένοι να συνεχίσουν να απασχολούν τους εργαζόμενους που κέρδισαν την παραμονή τους μετά την κατάθεση ασφαλιστικών μέτρων ή έκδοσης προσωρινών διαταγών στη Δικαιοσύνη.
Παράλληλα, κάτι που γίνεται για πρώτη φορά, θα πρέπει να καταβάλλουν όλες τις προβλεπόμενες αποδοχές σε όσους έχουν δικαιωθεί με δικαστικές αποφάσεις.
Με την πρόταση – βόμβα ο κ. Σχοινιωτάκης ανοίγει το δρόμο και για τη μονιμοποίηση σημαντικού αριθμού συμβασιούχων, αφού αναγνωρίζει ότι δεν αντιβαίνει στο άρθρο 103 παρ. 8 του Συντάγματος η δικαστική μετατροπή της υφιστάμενης εργασιακής σχέσης σε αορίστου χρόνου, εφόσον αποδεδειγμένα καλύπτονται πάγιες και διαρκείς ανάγκες.
Πρόκειται για εισήγηση - ορόσημο, αφού αναμένεται να θέσει φρένο στα σχέδια της «νεοθατσερικής» κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ για μαζικές απολύσεις υπαλλήλων που δεν ανήκουν στην κατηγορία του τακτικού προσωπικού, αλλά ασκούν ίδια καθήκοντα με αυτό, έχοντας ακόμη και το δικαίωμα υπογραφής σε δημόσια έγγραφα.
Κι αυτή όπως και πολλές άλλες αποφάσεις των αρμοδίων οργάνων της δικαστικής εξουσίας προκλήθηκε μετά από ερώτημα του γνωστού εργατολόγου Χρήστου Νικολουτσόπουλου, που έχει θέσει στόχο ζωής την επαγγελματική αποκατάσταση των συμβασιούχων που χρόνια τώρα περιπαίζονται από τα κόμματα εξουσίας.
Το σκεπτικό του κ. Σχοινιωτάκη που βασίζεται σε ισχυρές νομικές βάσεις και βέβαια στο ίδιο το Σύνταγμα, επιτρέπει ν’ ανθίσουν τα χαμόγελα στις τάξεις όλων όσων κινδυνεύουν να δουν την πόρτα της εξόδου από το δημόσιο τομέα, με αστήρικτες ερμηνείες των νόμων και του καταστατικού χάρτη της χώρας.
Η άποψη του γενικού επιτρόπου του Ε.Σ. ότι το Δημόσιο, οι ΟΤΑ και οι οργανισμοί τους πρέπει να συμμορφώνονται με τις δικαστικές αποφάσεις και να πληρώνουν κανονικά τους συμβασιούχους, οι οποίοι δεν χάνουν επίσης τη δουλειά τους, αναμένεται ν’ αποτελέσει καταλύτη για θετικές εξελίξεις στο μείζον αυτό θέμα που απασχολεί σημαντικό μέρος της ελληνικής κοινωνίας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα το Δημόσιο και οι παραφυάδες του αρνούνταν να υλοποιήσουν τις αποφάσεις αυτές, στηριζόμενοι στο ν. 3301/2004 που κρίθηκε με την απόφαση 2347/09 του Αρείου Πάγου ως αντισυνταγματικός!
Ο συγκεκριμένος παρείχε στο κράτος το δικαίωμα να αποδέχεται κατά προτίμηση τις προσωρινές διαταγές ή τα ασφαλιστικά μέτρα, κάτι που προσβάλλει καταφανώς το περί δικαίου αίσθημα.
Ο κ. Σχοινιωτάκης υιοθετεί και την έκθεση της Εθνικής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η οποία εκδόθηκε στο τέλος του 2009, σύμφωνα με την οποία «η μη υλοποίηση των προσωρινών διαταγών ή των ασφαλιστικών μέτρων, είναι αντίθετη προς τις διεθνείς συμβάσεις και νόμους, ενώ παραβιάζει σαφώς τα ανθρώπινα δικαιώματα (άρθρο 6 ΕΣΔΑ και άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου του ΕΣΔΑ).
Αποδεικνύοντας ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο πρωτοστατεί στην αποκατάσταση της συνταγματικής νομιμότητας υπέρ των συμβασιούχων, ο γενικός επίτροπος του κορυφαίου οικονομικού δικαστηρίου αποδέχεται «ως ισχύουσα νομολογία την ιστορική για τους συμβασιούχους υπ’ αριθμ. 18/2006 απόφαση της πλήρους ολομέλειας του Αρείου Πάγου».
Σύμφωνα με αυτή, ο Α.Π. δεχόταν ότι «το Σύνταγμα δεν αποτελεί εμπόδιο για τη δικαστική αναγνώριση της υφιστάμενης εργασιακής σχέσης ως αορίστου χρόνου εφόσον καλύπτει πάγιες και διαρκείς ανάγκες».
Για τον κ. Νικολουτσόπουλο, που αναδεικνύεται σε άνθρωπο – κλειδί για τη θετική έκβαση του δικαστικού αγώνα χιλιάδων εργασιακών ομήρων των τελευταίων κυβερνήσεων, το Ε.Σ. αποκαθιστά, για μια ακόμη φορά, τη νομιμότητα.
Ο ίδιος παροτρύνει τους συμβασιούχους με όλες τις σχέσεις εργασίας που υπηρετούν ή υπηρετούσαν σε όλο το φάσμα του Δημοσίου τομέα να μην παραιτηθούν από τις προσφυγές τους στη Δικαιοσύνη, όπως επιθυμεί διακαώς η κυβέρνηση.
Και καλεί αυτούς να εξαντλήσουν όλα τα ένδικα μέσα που προβλέπει το Εργατικό Δίκαιο και μεταξύ αυτών και την προσφυγή στα ασφαλιστικά μέτρα.

http://www.adesmeytos.gr/news.php?aid=೧೨೭೪೪

Τελευταία ενημέρωση: 10.05.2010 | 08:19
Πρώτη δημοσίευση: 10.05.2010 | 08:15

Με απόφασή του το Πρωτοδικείο της Αθήνας ανατρέπει το Προεδρικό Διάταγμα Παυλόπουλου

Το δικαστήριο έκρινε ότι το Π.Δ. Υποβάθμισε τα δικαιώματα των συμβασιούχων και οδήγησε στην καταχρηστική σύναψη διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου.
Το δικαστήριο δικαίωσε συμβασιούχο επικαλούμενο το νόμο 2112/20 και ακύρωσε την απομάκρυσνή του από την εργασία μετά τη λήξη της σύμβασής του. Αναγνώρησε πως του οφείλονται αμοιβές 19.662,50 ευρώ και αποζημίωση 4.875 ευρώ συν τους τόκους.
Παράλληλα το δικαστήριο για κάθε ημέρα που δεν θα γίνει δεκτός πίσω στην εργασία του ο συμβασιούχος επιβάλει ποινή 100 ευρώ.
Με αυτή την απόφαση χιλιάδες συμβασιούχοι που είναι ήδη με το ένα πόδι εκτός δουλειάς (από τον επόμενο μήνα) βλέπουν τώρα διάπλατα ανοιχτό ένα παράθυρο μονιμοποίησης.


http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=25768&catid=3

Απόφαση-όπλο υπέρ συμβασιούχων

Το Πρωτοδικείο Αθήνας, στηριζόμενο στην υπόδειξη του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, έκρινε ότι με το Προεδρικό Διάταγμα του Παυλόπουλου υποβαθμίστηκε η προστασία των εργαζομένων στις περιπτώσεις καταχρηστικών διαδοχικών συμβάσεων 10/5

Οι συμβασιούχοι ξανάρχονται. Με δικαστική απόφαση - βόμβα ανοίγει ο δρόμος για τη μεγάλη ανατροπή, καθώς αξιοποιούνται ως "εργαλείο" για τη "μονιμοποίησή" τους οι περσινές αποφάσεις του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ).


Απόφαση-όπλο υπέρ συμβασιούχων

Ξεπερνώντας τον σκόπελο της απαγόρευσης μονιμοποίησης που τέθηκε στο Σύνταγμα, αλλά και της "τηλεφωνικής διάσκεψης" της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου, δικαστική απόφαση - σταθμός διαπιστώνει την ανεπάρκεια του "διατάγματος Παυλόπουλου" (ΠΔ 164/04) να περιορίσει την καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων.

Το Πρωτοδικείο Αθηνών εφαρμόζοντας την υπόδειξη του ΔΕΚ να κρίνεται κατά περίπτωση από τα ελληνικά δικαστήρια εάν το ΠΔ 164/04 προσέφερε αποτελεσματική προστασία στους συμβασιούχους, έκρινε ότι με το ΠΔ υπήρξε υποβάθμιση της προστασίας που παρείχε μέχρι τότε ο ν. 2112/20 που "τιμωρούσε" την καταχρηστική σύναψη διαδοχικών συμβάσεων ορισμένου χρόνου με τη δικαστική μετατροπή τους σε αορίστου χρόνου.

Η δικαστική απόφαση, χωρίς να αναιρεί το Σύνταγμα και την αρεοπαγιτική νομολογία (παρά τις γνωστές αντιφάσεις και μεταστροφές της), δικαίωσε συμβασιούχο, καταλήγοντας ότι η μόνη αποτελεσματική προστασία του διασφαλίζεται με τον ν. 2112/20 και την αναγνώριση ότι στην πραγματικότητα κάλυπτε πάγιες και διαρκείς ανάγκες, οπότε η σύμβαση εργασίας είχε μετατραπεί από ορισμένου σε αορίστου χρόνου. Με την απόφαση ακυρώνεται η απομάκρυνσή του με τη λήξη της σύμβασης και αναγνωρίζεται ότι του οφείλονται μισθοί υπερημερίας ύψους 19.662,50 ευρώ, καθώς και αποζημίωση απόλυσης 4.875 ευρώ συν τους νόμιμους τόκους, απειλώντας μάλιστα με χρηματική ποινή 100 ευρώ για κάθε ημέρα που δεν θα γίνεται δεκτός στην εργασία του.

Ιδιαίτερα επισημαίνεται το γεγονός ότι η απόφαση δικαιώνει συμβασιούχο "νέας γενιάς", που ξεκίνησε τις διαδοχικές συμβάσεις αρχές Ιουνίου του 2004, ακριβώς ενάμιση μήνα πριν να τεθεί σε ισχύ το ΠΔ 164/04, του οποίου δεν έκανε χρήση, αφού δεν υπέβαλε σχετική αίτηση μέσω των διατάξεών του, αλλά προτίμησε τη δικαστική οδό "μονιμοποίησης".

Ετσι, τη στιγμή που χιλιάδες συμβασιούχοι βρίσκονται "με το ένα πόδι στον δρόμο" και αναμένεται τον επόμενο μήνα η απομάκρυνσή τους, η Δικαιοσύνη ανοίγει διάπλατα ένα "παράθυρο" για την αποκατάσταση διαφόρων κατηγοριών εργαζομένων.

Τη σπουδαιότητα της νέας δικαστικής κρίσης διαπιστώνει και ο αντιπρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Δ. Βερβεσός που χειρίστηκε την υπόθεση, τονίζοντας ότι το Πρωτοδικείο επικαλέστηκε τις αποφάσεις του ΔΕΚ που εναπόθεσαν στον Ελληνα δικαστή να κρίνει αν οι ρυθμίσεις του ΠΔ 164/04 ήταν αρκετές για να αποτρέψουν την καταχρηστική εφαρμογή συμβάσεων ορισμένου χρόνου στο Δημόσιο.

Και το δικαστήριο κατέληξε ότι οι ρυθμίσεις αυτές δεν ήταν αποτελεσματικές, αλλά υποβάθμισαν το γενικό επίπεδο προστασίας των εργαζομένων, με συνέπεια η μόνη ουσιαστική κύρωση και αποτελεσματική προστασία να επιτυγχάνεται με τη μετατροπή της σύμβασης σε αορίστου χρόνου.

Ηλιούπολη
Με την απόφαση 1150/10 δικαιώθηκε συμβασιούχος ναυαγοσώστης που από τον Ιούνιο 2004 προσλήφθηκε στον αθλητικό οργανισμό του Δήμου Ηλιούπολης με σύμβαση έργου που ανανεώθηκε 4 φορές μέχρι τον Νοέμβριο 2008, οπότε λύθηκε η εργασιακή σχέση με τη λήξη της σύμβασης που δεν ανανεώθηκε ξανά.

"Σημείο - κλειδί" για τη δικαίωση είναι η διαπίστωση της απόφασης ότι ως υπεύθυνος για την ασφαλή διεξαγωγή προγραμμάτων μαζικού λαϊκού αθλητισμού σε ένα δημοτικό κολυμβητήριο που λειτουργούσε συνεχώς κάλυπτε στην πραγματικότητα πάγιες και διαρκείς ανάγκες, αφού η συνεχής απασχόλησή του ήταν ιδιαίτερα σημαντική για την εκπλήρωση των στόχων του Δήμου, με δεδομένο ότι η νομοθεσία δεν επιτρέπει να λειτουργεί κλειστό κολυμβητήριο, και μάλιστα δημοτικό, χωρίς να υπάρχει ναυαγοσώστης σταθερά σε όλη τη διάρκεια λειτουργίας του.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=11815019
Δημοσίευση σχολίου